::KiKi's BoX-ValLaKU's RooM::

บันทึก 002 ก่อนกีฬาสี

    ตอนนี้โรงเรียนเข้าสู่ช่วงกีฬาสีแล้วครับ...

    ที่โรงเรียนมีอยู่แค่สองสีเอง คือสีเขียวกับสีขาว ...น้อยจังเลย แต่ก็อย่างว่านั่นแหละครับ มีนักเรียนนิดเดียวจะให้แบ่งหลาย ๆ สีมันก็กระไร มีหวังนักเรียนคงไม่พอร่วมกิจกรรมแน่ ๆ เลย ...ขี้เกียจพูดถึงโรงเรียนเก่าจัง ขอข้ามไปได้ได้หรือเปล่า มันไม่ค่อยมีอะไรน่าสนหรือน่าสวยงามประทับใจนักหรอกครับ

    วันนี้โรงเรียนเอาใบประกาศมาติด ตื่นเต้นนิด ๆ ตอนเข้าไปดูชื่อตัวเอง นี่ผมจะอยู่สีไหนกันนะ

    [[เล่าได้น่าเบื่อสิ้นดี]]

    ผลปรากฏออกมาสีเขียว ...ดีใจเหมือนกันที่ได้อยู่สีโปรด เห็นแล้วนึกถึงสวนหย่อม ต้นไม้เยอะ ๆ วิที่นั่งข้างกันก็อยู่สีเขียวด้วย ...วิคนที่หน้านิ่ง ๆ ชอบคิตตี้น่ะครับ อย่างน้อยก็ยังดีที่มีคนคุ้นเคยบ้าง ...อยู่ด้วยกันเกือบทุกวันก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้วสิเนอะ นอกจากนั้นยังมีนิคอีกคน ธีที่นั่งข้างหลัง แล้วก็บูม เจ้าหญิงสับปะรดทางฝั่งขวามือครับ

    [[จะอารัมภบทอีกนานมั้ย]]

    อย่ายุ่งน่า

    [[เรื่องของแกก็เหมือนเรื่องของฉัน]]

    ช่างมันเถอะครับ...ผมขี้เกียจทะเลาะกับตัวเอง เอาเป็นว่าหลังจากเรารู้สีกันแล้วก็ได้เวลาประชุมเชียร์และกีฬาสำหรับกิจกรรมกีฬาสีกันแล้ว

-ห้องประชุมเชียร์สีเขียว-

 
    ผมหนีบวิไปห้องประชุมด้วย เขายังทำหน้าอารมณ์เดียวเหมือนทุกวัน เราไม่ค่อยได้คุยกันมากเท่าไหร่ ส่วนมากต่างฝ่ายต่างจมอยู่โลกส่วนตัวของตัวเองมากกว่า ผมนั่งลงบนเก้าอี้ค่อนไปทางข้างหลังนิดหน่อย เผื่อมีอะไรให้ช่วย ไม่เข้าไปวุ่นวายเพราะผมเสนอความคิดไม่ค่อยเก่ง มองธูป บูม ไอริน และฟ้าเหมือนฝันช่วยกันออกความคิด สลับกับมองวิไปพลาง ๆ เขาเอาแมวสีชมพูสัญชาติญี่ปุ่นขึ้นมาดู

    เราได้แพทเป็นประธานสี มีสุนเป็นรอง แค่นี้ก็ไม่ต้องห่วงอะไรแล้วครับ ผมคิดว่าอย่างนั้น ต้องคึกคักมากแน่ ๆ เจ้าตัวเขาก็ไม่ได้ขัดอะไร ดูกระตือรือร้นกับหน้าที่ดีออก

    ธีมเชียร์ของสีเรามีมากมายจริง ๆ แต่สุดท้ายก็มาลงเอยที่ ‘ทหารพรานบุกป่าอนาคอนด้าคาปิบาร่า’ ฟังดูแปลก ๆ แต่ก็น่าสนใจดี

    พอได้ธีมก็มาถึงการตามล่าหาตัวหลีดแล้วล่ะครับ หนึ่งในแฝด...โยน่ะครับ พวกเขาอยู่คนละสีกัน ประเดิมหลีดชายคนแรกเลย เพื่อน ๆ ว่ายังไงก็สนับสนุนตามนั้น คนถัดมาก็เป็นธูป  ทุกอย่างราบรื่นดีถึงจะรู้สึกตงิด ๆ เล็กน้อย ...มัดมือชก...ไม่ใช่หรอกมั้ง แต่ทำไมรู้สึกตาขวากระตุกเป็นระยะ ๆ ตั้งใจว่าหากถึงฝ่ายสวัสดิการก็จะลงแหละ แต่ดูเหมือนมันจะมาไม่ถึงซะแล้ว

    บูม เจ้าหญิงสับปะรดเสนอชื่อธูปและ...อะไรนะ ! ตาขวากระตุกถี่ยิบ ลางร้ายมาเยือนจริง ๆ ด้วย บูมเสนอชื่อธูปและผมเป็นเชียร์หลีดเดอร์ !

    ตั้งแต่เกิดมาผมยังไม่เคยเป็นหลีด ให้ไปเต้นตีลังกาจะไหวหรือเปล่า ผมอ้อมแอ้มเสนอชื่อธูปไปบ้าง ตั้งใจพยายามเปลี่ยนเรื่อง พวกเขาคงไม่ใจร้ายเขียนชื่อผมทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ตกปากรับคำหรอก...

    ...ยังพูดไม่ทันเสร็จหมอนั่นมันก็พรวดออกมา ขัดจังหวะจริง ๆ รู้จักมารยาทบ้างมั้ยเนี่ย

    [[ฉันก็มีสิทธิ์ออกเสียงนะว้อย]]

    งั้นนายเล่าไป ฉันขี้เกียจนึก...เวลานายโผล่ทีไรมันลาง ๆ คิดไม่ออกทุกที

    [[เออ...หลังจากแกถูกเสนอชื่อแล้วใช่มั้ย ฉันก็ยังไม่ได้โอเค อยู่ดี ๆ ยัยนั่นน่ะ..ชื่ออะไรนะ...ที่ดุ ๆ เหมือนป้าแก่เจ้าระเบียบก็ถามหารายชื่อหลีดหญิงบ้าง...]]

    พู่กันเหรอ

    [[นั่นแหละ ฉันเห็นยัยนั่นเป็นคนพูดก็เลยเสนอชื่อเจ้าตัวไป ยัยป้าจ้องหน้าฉันเขม็ง แววตางี้ดูกินเลือดกินเนื้อเชียว ยังมีหน้ามาถามกลับอีกว่าคนไหน ...แกน่าจะได้เห็นว่ะ ตอนที่ทุกคนเห็นด้วยกับฉัน หน้าหงิก ๆ ซีดเป็นไก่ต้มเลย สะใจชิบ]]

    นายนี่มัน...

    [[แต่แล้วอยู่ดี ๆ ยัยนั่นก็มาท้าฉันเป็นหลีดด้วย! แม่ง อะไรวะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ นะเว้ย อยู่ดี ๆ เกิดหน้ามืดกระทันหัน ไม่รู้อะไรดลใจ ฉันก็เลยตอบตกลงไปแล้ว]]

    @#$%^&!

    [[จะเปลี่ยนใจก็ไม่ทัน คนอื่นเห็นแบบนั้นก็บ้าจี้จับฉันไปคู่กับยัยพู่กัน ...พวกมันไม่เห็นเรอะ แค่นี้ก็แทบจะฆ่ากันตายอยู่แล้วโว้ย ! ตอนซ้อมจะทำยังไง ฉันอยากฆ่าไอ้ธูปเป็นคนแรก มันนั่นแหละตัวดี ใครพูดอะไรมาแม่งจดหมด ถามกันสักนิดรึ ? ฝันไปเหอะ]]

    .........

    [[พอปลงได้ฉันก็เลยเสนออะไรต่ออีกหน่อย เช่นเอาไอ้วิไปเป็นหลีดงี่เง่าติ๊งต๊อง]]

    แล้ววิเขาเต็มใจมั้ยล่ะ

    [[ไม่รู้ ...จะไปสนทำไม สีเราอยู่ได้ด้วยเผด็จการโว้ย เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม จากนั้นฉันก็ออกไปข้างนอก ไปดูห้องเชียร์สีขาว...]]

    ไปทำไม อ้อ...รู้แล้ว ไปหาคน ๆ นั้นสินะ ฮ่ะ ๆ ที่จริงเสียดายใช่มั้ยล่ะที่ไม่ได้อยู่สีเดียวกับเขา เอ๊ะ หรือเสียดายที่เขาไม่ได้อยู่สีเดียวกับเรากันแน่

    [[ไม่ใช่ว้อย ไอ้นี่ รู้จักคำว่าสังเกตการณ์มั้ย ไปดู ไปสังเกตการณ์น่ะ สีเขามีอะไรเราก็ต้องไปดู จะได้เตรียมพร้อม จะได้วางแผนรับมือถูก ใครว่าฉันไปหายัยนั่น หาประโยชน์อะไรไม่ได้ซักกะนิด นั่งก้มหน้างุบงิบอยู่อย่างนั้นน่ะ]]

    หึ ๆ

    [[เอาเป็นว่าพอกลับมาเราก็กลายเป็นหัวหน้าหลีดไปแล้ว จบ แค่นี้ พอ เหนื่อย ขี้เกียจเล่า]]

    อย่าตัดบทกันอย่างนี้สิ! เฮ้ย...เฮ้ย! ไอ้หมอนี่มันเอาแต่ใจจริง ๆ ผมรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ อย่างบอกไม่ถูก เป็นหลีดธรรมดายังไม่พอ พ่วงตำแหน่งหัวหน้าหลีดเข้าไปอีก โอย...ชีวิตกีฬาสีปีนี้คงไม่สงบสุขเหมือนที่ผ่านมาแน่

    [[เฮอะ เดี๋ยววันจริงฉันเต้นเองก็ได้]]

    มันพูดเหมือนการที่มันยอมเต้นเองเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต ...ผมควรสำนึกบุญคุณมัน ต้องหลั่งน้ำตาอย่างตื้นตันสินะ ต้องซาบซึ้งใจด้วยใช่มั้ย ให้ตาย...ผมไม่เคยโมโหใครมาก่อนนับตั้งแต่อยู่โรงเรียนนี้ แต่วันนี้ความโกรธที่ไม่ได้สัมผัสมานานกลับแล่นริ้ว ๆ ทุกอย่างนายเป็นคนก่อเรื่องเองทั้งหมดเลยไม่ใช่รึไงหา !?

-ห้องประชุมกีฬาสีเขียว-

    ห้องประชุมกีฬายังให้อารมณ์เหมือนห้องประชุมเชียร์ไม่มีผิดเพี้ยน แต่คราวนี้ต่างออกไปตรงช่วงหลัง ๆ ใบรายชื่อนักกีฬากลับมาตกอยู่ในมือผม สรุปว่าแกนนำนักกีฬาคือผมใช่มั้ยเนี่ย เอ่อ...ผมเผลอลงกีฬาให้พู่กันผิดด้วย เอาเป็นว่าวันไหนเธออารมณ์ดีหายโกรธจากห้องเชียร์แล้ว ผมค่อยไปขอโทษเธอละกัน... (หวังว่าเธอคงไม่ต่อยผมกระเด็น)

    วีรกรรมในห้องกีฬาของผมและมันทำให้คนอื่นมองว่าผมเป็นพวกจอมเผด็จการไปซะแล้ว บังคับ ข่มขู่ ขืนใจ...ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน่า (มั้ง?)

    ชักเย่อนี่บังคับลงกันทุกคนอยู่แล้ว พอดีบูมชวนลงวิ่งผลัดวิบากคู่ผสมผมเลยไม่ขัด น่าสนุกดีเหมือนกัน คนแข่งมีผม โย ภัทร บูม หยิน ขนุน เห็นบูมบอกจะขนสับปะรดมามาให้ด้วย สีขาวส่งใครมาบ้าง ...ไอริส กิ๊ฟ อินทรี โคลเวอร์ ยุ ต้นไม้

    ผมอยู่ไม้แรก จะสู้ไอริสไหวรึเปล่านะ เหมือนไอริสจะวิ่งเร็วกว่าแฮะ ชักหวั่นใจขึ้นมานิดหน่อย... แต่ก็นะ ผมจะพยายามเต็มที่

    แล้วอีกอย่างนึง...มวยทะเล... ผมเพ่งรายชื่อให้ชัด ๆ เพื่อความแน่ใจ ลงมวยทะเลด้วยหรือ เพราะแค่อยากซัดใครซักคนน่ะสิ ผมคิดว่าอย่างนั้นนะ

    ใครคือคนที่แข่งด้วยล่ะ...

    ...กิ๊ฟอีกแล้ว ?

    [[ก็ดี ถึงความจริงอยากจะต่อยไอ้ลูกเจี๊ยบมากกว่า เสียดาย เสียดาย..]] คนลงคร่ำครวญ [[อุตส่าห์ไปกระแนะกระแหนมันถึงที มันยังจะไม่ลง พอมันลงทำไมถึงเป็นแบบนี้วะ]]

    ต่อยใครก็ไม่ดีทั้งนั้นแหละ... ผมว่า เคยเห็นวินด์ทะเลาะกับคนอื่นบ่อย ๆจนเกือบลงไม้ลงมือกันมาก็มาก บางทีก็ทะเลาะกับผม(อีกคน)นี่แหละ แต่สำหรับกิ๊ฟ...เงียบ ๆ เรียบร้อย สุภาพ น้ำนิ่งไหลลึก ไม่เคยเห็นเขาบู๊เลยแฮะ ...ยังไงก็ประมาทไม่ได้หรอกน่า

.

.

.

    สงสัยเย็นนี้ต้องกลับไปเคี่ยวเข็ญซ้อมตัวเองซะแล้ว...

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
บันทึก 002 ก่อนกีฬาสี จบ.

สรุป

-กี้1ไม่ค่อยเต็มใจเป็นหลีดแต่ปลงแล้ว ส่วนกี้2ตอแหลกี้1ว่าหน้ามืดเลยลง ก็มาจากถูกท้าด้วยส่วนหนึ่ง หลัก ๆ คือลงเอามันส์อย่างเดียว

-กี้2กัดกับพู่กันในห้องเชียร์ แต่ดันได้เป็นหลีดคู่กัน (พ่วงตำแหน่งหัวหน้าหลีดเข้าไปด้วย)

-คนเต้นคือกี้2

-กี้1ลงวิ่งผลัดวิบากคู่ผสม อยู่ไม้แรกต้องแข่งกับไอริส เจ้าตัวไม่ค่อยมั่นใจนัก

-กี้2ลงมวยทะเล อยากต่อยกับวินด์มากกว่ากิ๊ฟ มั่นใจในตัวเองมาก เห็นกิ๊ฟอยู่นอกสายตา แต่กี้1กลับคิดต่างกัน

ปล.ฟิค Y ต๊ะไว้ก่อนนะตัว ~